Zero haraczu - reklamacja dla kredytu denominowanego

 

 

 

UWAGA! Jeśli celem złożenia reklamacji jest także przerwanie biegu przedawnienia Twoich roszczeń wobec banku za pomocą mediacji przed Rzecznikiem Finansowym, to koniecznie zapoznaj się z TYM DOKUMENTEM Rzecznika Finansowego (do pobrania także na dole strony).

***

Reklamacja podstawy prawnej udzielenia kredytu.

(lub Reklamacja wezwania do zapłaty “zaległości w spłacie kredytu”)

Dotyczy umowy nr ………………… z dnia ……………………….. (zwanej dalej “Umową”).

Jeśli reklamujemy wezwanie do zapłaty:

W związku z przesłaniem mi przez Bank wezwania do zapłaty z dnia…… na kwotę …. CHF niniejszym informuję Bank iż nie odnajduję podstaw do uznania, jakoby występowała jakakolwiek zaległość w spłacie mojego kredytu, jako że kwestionuję podstawę prawną udzielenia mi przez Bank kredytu na podstawie Umowy z tego powodu, że nie doszło do udostępnienia mi wymienionej w  § … ust. … Umowy kwoty kredytu w walucie CHF, a w to miejsce udostępniono mi kwotę kredytu w walucie polskiej powstałą w wyniku przeliczenia kwoty kredytu wyrażonej w walucie CHF wg kursu kupna waluty CHF z tabeli kursowej Banku z dnia uruchomienia kredytu.

 

LUB alternatywnie...

 

Jeśli reklamujemy kredyt ZANIM otrzmaliśmy wezwanie do zapłaty:

Niniejszym kwestionuję podstawę prawną udzielenia mi przez Bank kredytu na podstawie Umowy z tego powodu, że nie doszło do udostępnienia mi wymienionej w  § … ust. … Umowy kwoty kredytu w walucie CHF, a w to miejsce udostępniono mi kwotę kredytu w walucie polskiej powstałą w wyniku przeliczenia kwoty kredytu wyrażonej w walucie CHF wg kursu kupna waluty CHF z tabeli kursowej Banku z dnia uruchomienia kredytu.

 

Umowa kredytu w takiej postaci, w jakiej została zawarta między mną a Bankiem, nie przewidywała w ogóle możliwości uruchomienia kredytu w walucie CHF (kwota kredytu domyślnie miała być oddana do mojej dyspozycji w walucie polskiej), co przy jednoczesnym wyrażeniu kwoty kredytu w umowie w walucie CHF oznacza złamanie przez Bank zasady walutowości obowiązującej w kodeksie cywilnym do 20 stycznia roku 2009.

Art. 358 kodeksu cywilnego w brzmieniu z dnia zawarcia mojej umowy stwierdza:

“§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim.”

Wyjątkiem wspomnianym w w/w paragrafie kc jest prawo dewizowe, które zezwala na obrót dewizowy, jednakże tylko po spełnieniu odpowiednich warunków.

Umowę można uznać za wchodzącą w zakres prawa dewizowego, o ile spełnia ona wymogi definicji obrotu dewizowego.

Ustawa prawo dewizowe definiuje obrót dewizowy w art.2 pkt.18 w następujący sposób:

“18) obrotem wartościami dewizowymi w kraju jest zawarcie umowy lub dokonanie innej czynności prawnej powodującej lub mogącej powodować dokonywanie w kraju między rezydentami lub między nierezydentami rozliczeń w walutach obcych albo przeniesienie w kraju między rezydentami lub między nierezydentami własności wartości dewizowych, a także wykonywanie takich umów lub czynności.”

W mojej ocenie moja Umowa nie jest umową dewizową z klauzulą usługi kantorowej, a ze względu na brak w niej rzeczywistego obrotu dewizowego, polegającego chociażby na udostępnieniu mi kwoty kredytu, zawartej w § …  Umowy i wyrażonej w walucie obcej, na rachunek walutowy stanowiący moją własność, umowa ta nie podlega pod prawo dewizowe, które uzależnia swoją jurysdykcję właśnie od wymogu wystąpienia faktycznego obrotu walutami obcymi.

Jednocześnie pozwolę sobie zauważyć, że pozorne operacje dewizowe są obejściem prawa w zakresie zasady walutowości, natomiast zignorowanie lub próba obejścia zasady walutowości stanowi poważne złamanie prawa.

W związku z powyższym należy więc stwierdzić, że moja Umowa jest konstrukcją niezgodną z prawem Rzeczypospolitej Polskiej sprzed stycznia 2009 roku i jako taka podlega pod bezwzględne sankcje art.58 §1 kc czyniąc całą moją Umowę na mocy prawa nieważną.

Jednocześnie wskazuję, iż moja umowa zawiera zapisy, które, odwołując się do kursów walut ustalanych przez Bank na nieznanych mi zasadach, rażąco naruszają moje interesy jako konsumenta oraz są sprzeczne z dobrymi obyczajami:

  1. Zapis  § … ust. … Umowy stanowiący, iż kwota udzielonego w walucie CHF zostanie przeliczona na walutę PLN w dniu uruchomienia kredytu za pomocą kursu kupna waluty CHF z tabeli kursowej Banku z dnia wypłaty,

  2. Zapis  § … ust. … Umowy stanowiący, iż raty kredytu spłacane są w złotych wg kursu sprzedaży waluty denominacji z tabeli kursowej Banku z dnia płatności raty.

Powyżej przywołane zapisy umowne:

  1. nie stanowią głównego świadczenia stron umowy,

  2. nie były ze mną indywidualnie uzgadniane, ponieważ są częścią wzorca umownego stosowanego przez Bank do zawierania także z innymi klientami identycznych pod względem stosowanego wzorca umownego umów o kredyty “denominowane”

  3. rażąco naruszają moje interesy jako konsumenta z tego powodu, że Bank nie zapoznał mnie w dniu zawierania Umowy z zasadami, na których ustalane są kursy waluty denominacji publikowane przez Bank w tabeli kursów walut, co oznacza, iż Bank przyznał sam sobie, na mocy Umowy, nieodwołalne prawo do dowolnego decydowania o ostatecznej i nieznanej w dniu zawarcia Umowy wysokości udostępnionego mi kredytu oraz o wysokości rat kredytowych, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami oraz co jednocześnie jest rażącym naruszeniem równowagi między stronami Umowy.

Jako że przywołane powyżej zapisy umowne odwołujące się kursów walut z tabeli kursowej Banku (ustalanych na nieznanych mi zasadach) jako abuzywne nie są dla mnie wiążące w myśl art. 385[1] kodeksu cywilnego, fakt ten czyni całą moją umowę nieważną, z tego względu, że po usunięciu w/w abuzywnych zapisów z treści Umowy staje się ona niewykonalna, ponieważ nie opisuje sposobu przeliczenia kwoty kredytu na walutę PLN w dniu wypłaty, stanowiąc jednocześnie, zgodnie z § … ust. … Umowy, że kredyt zostanie uruchomiony w walucie polskiej oraz nie opisuje sposobu przeliczenia rat kredytu wyrażonych w walucie CHF na walutę PLN stanowiąc jednocześnie, że raty kredytu zgodnie z § … ust. … Umowy są spłacane w złotych.

Jednocześnie przypominam, iż kodeks cywilny nakazuje oceny abuzywności danego postanowienia umownego dokonywać wg stanu prawnego na dzień zawarcia umowy (art. 385[2] kc), a w razie chęci podniesienia przez Bank argumentu, iż kwestionowane przeze mnie powyżej postanowienia umowne stanowiły przedmiot indywidualnych uzgodnień z Kredytobiorcą, ciężar dowodu spoczywa na tym, kto się na tą okoliczność powołuje (art. 385[1] § 4 kc).

Wskazuję również, iż konstrukcja mojej Umowy, nakazująca Bankowi wypłacić kredyt wg kursu kupna z tabeli kursowej Banku, oraz nakazująca Kredytobiorcy spłacać raty kredytu wg kursów sprzedaży z tej samej tabeli kursowej Banku (przy czym kurs kupna jest w danej tabeli z danego dnia zawsze niższy, niż kurs sprzedaży) jest sprzeczna z definicją kredytu opisaną w art. 69 ust. 1 ustawy prawo bankowe, ponieważ zakładając nawet hipotetycznie niezmienność kursów walut z tabeli kursowej Banku z dnia wypłaty kredytu przez cały przewidziany w Umowie okres spłaty kredytu, Kredytobiorca będzie zmuszony na mocy Umowy zwrócić do Banku udostępniony kapitał (który stanowi wyrażona w PLN kwota wypłaty kredytu w dniu jego uruchomienia), odsetki, prowizję od udzielenia kredytu, oraz dodatkowy koszt kredytu wynikający z istnienia różnicy między kursem sprzedaży, a kursem kupna waluty CHF z tabeli kursowej Banku z dnia wypłaty kredytu. Tak więc zastosowana przez Bank konstrukcja mojej Umowy powoduje, że Kredytobiorca - nawet przy założeniu niezmienności kursów walut z dnia wypłaty kredytu przez cały okres spłaty kredytu - będzie zmuszony zwrócić do Banku ZAWSZE kwotę większą, niż udostępniony kapitał, prowizja za udzielenie kredytu oraz odsetki.  

Taki mechanizm denominacji jest więc w oczywisty sposób sprzeczny z ustawą prawo bankowe, co na mocy art. 58 §1 i §2 kodeksu cywilnego pozwala mi stwierdzić nieważność tych zapisów mojej Umowy, które odwołują się do kursów kupna i sprzedaży waluty CHF z tabeli kursowej Banku, co z kolei prowadzi do uznania całej Umowy za nieważną - jako w tej sytuacji niewykonalną.

Z uwagi na to, iż moja Umowa jest ze względów wyżej wymienionych nieważna, w ramach niniejszej reklamacji wnoszę o przedstawienie przez Bank propozycji rozliczenia świadczeń wzajemnych wynikającego z faktu, że moja Umowa jest na mocy prawa nieważna.

Wnoszę także, aby Bank dokonał wyliczenia sumy wszystkich dotychczas wpłaconych przeze mnie do Banku środków zaksięgowanych przez Bank w ramach spłaty kredytu z tytułu Umowy.

Zwracam przy tym uwagę, iż Bank w ramach rozliczenia świadczeń wzajemnych jest zobowiązany do zwrócenia mi wszystkich wpłat dokonanych dotychczas w walucie CHF (o ile takowe miały miejsce) dokonując albo zwrotu tych wpłat na moje konto walutowe, lub zwracając mi te środki w walucie polskiej wg średniego kursu NBP waluty CHF z dnia dokonania zwrotu.

Jednocześnie zwracam uwagę Banku na fakt, że odpowiedź na reklamację wprowadzająca w błąd może zostać uznana za nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu Ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym lub oszustwo w rozumieniu Kodeksu karnego.

Przypominam, że prezentowane przez Bank w odpowiedzi uzasadnienie faktyczne i prawne powinno odnosić się do konkretnych zapisów w Umowie oraz przepisów prawa, obowiązujących w dniu zawarcia Umowy, jak również uwzględniać:

a) zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego (Unii Europejskiej) przed prawem krajowym, która obowiązuje w Polsce od 2004r., np. Dyrektywa Rady 93/13/EWG i Kodeks Cywilny (KC)

b) zasadę Lex specialis derogat legi generali, czyli prawo o większym stopniu szczegółowości (pochodzące z aktów prawnych o tej samej mocy, np. z dwóch ustaw, obowiązujące w tym samym czasie) należy stosować przed prawem ogólniejszym, np. Prawo Bankowe i KC,

c) zasadę Lex retro non agit, czyli prawo nie działa wstecz,

d) założenie o racjonalności prawodawcy, który tworzy prawo stanowiące ramy obrotu gospodarczego, lecz nie akceptuje bezprawnych praktyk rynkowych z mocą wsteczną (fakt nowelizacji prawa w 2011r. jest bez znaczenia dla umów zawartych w 2008r.)

W przypadku nie rozpatrzenia reklamacji zgodnie z moją wolą i udzielenia odpowiedzi w sposób sprzeczny  z wymogami Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym, w szczególności art. 9, skieruję skargę do Rzecznika Finansowego.

Z poważaniem,

……………….

 

________________________________

A o wadach prawnych denominacji związanych z "zasadą walutowości" poczytacie także TUTAJ czyli na blogu Ryszarda Styczyńskiego.

Script logo